10/11/2009 - Adı olmayan kadınlar

 

 

Buruk Yüreğim

 

 

 

Bir burukluk kaplar benliğimi,
Hüzünlü bir sevinç gözlerimdeki
Ruh gurbetindeki beni
Güldürmüyor hiç bir bayramlar

Gönül dağimin yok efsanesi
Suskun yüreğimin tek bahanesi
Hayatimin oynanan son sahnesi
Kapansada rahat etsem son perdesi

Kar boran hep dört bir yanım
Hasretim sanadır ceylanım
Sararıp soldu açmadan baharım
Başıma bela oldu buruk yüreğim!

 

 

 

danyalll

 

 

 

 

Baktığı yeri görmüyordu…

 

Gözyaşlarından

Aslında kendiside bilmiyordu…
Neden ağladığını…
Ama…
……Gözünden akan her damla yaşın
Ayrı bir adı vardı…
Kiminin ki kader…
Kiminin ki keder…
Kiminin ki aşk…
Kiminin ki riya…
Kiminin ki açlık…
İşte bu hep böyle gidiyordu....
Döktüğü her damla yaş…
Aslında bahtının…
Kara yazgılarına…
İsyanını oynuyordu…
Adı olmayan kadınlar,....

 

 

Ömrü hep çilelerle geçmişti...

Sordu…

Kendi kendine…
Suçum kadın olmak mı diye…
Duymuştu anasından…
Kız evladı doğduğunda…
“Evlerin saçakları ağlarmış”

Anası öyle derdi…

Şimdi anlıyordu…
Anasının…
Ne demek istediğini…

Kadınlar doğarken daha…

Kadın olduklarından dolayı…
Hayatın tokadını yiyorlardı…
Peki, ama neden?
Oysaki…
Her türlü sıkıntıyı çeken…
Her türlü fedakârlığı yapan…
Çocuk doğururken…
Azrail’le mukavele imzalayan…
Onlar değilmiydi…
Öyleyse…

 

…Öyleyse

Neden… …Neden

 

Herkes kişiliğinden bir şeyler götürüyor…

 

Bir et parçası olan beden…

Satın alınıyor…

Emeklerinin karşılığı…
Hiçe sayılıyor…
En önemlisi…
….Neden onlara da yaşam hakkı tanınmıyor
…NEDEN
Kendi kendine…
Böyle konuşup dururken…
Gözünden akan son damla yaşın…
Adının ….
…Adı olmayan kadınların
Çileleri olduğunu gördü.…PEKİ AMA NEDEN?

DANYALLL
Sensiz Sabah Olmuyor